Toplam 2 sonuçtan 1 ile 2 arasındakiler gösteriliyor.

Konu: Herbisit Yabancı ot ilaçlarından bazılarının açıklamaları

  1. #1
    karamanlı
    Guest

    Herbisit Yabancı ot ilaçlarından bazılarının açıklamaları

    Bazı pestistler hakkında kısa bilgiler aşağıda verilmektedir.

    1.4.1. Atrazin

    Atrazin kuşkonmaz, mısır, şeker kamışı, ananas, gül ve yeni dikilen orman arazilerinde geniş yapraklı ve çimenli otlarla mücadele için kullanılmakta olan bir herbisittir. Aynı zamanda nadasa bırakılan arazilerde de kullanılmaktadır. 1990 yılında Amerika’da 64 milyon dönümden daha fazla arazide yabani otlarla mücadele için atrazin kullanılmıştır (Miller 1996, Lund 1996, Worthing 1987).
    Atrazin’in sudaki yarılanma ömrü 100 günden fazladır. Fotoliz ve mikroorganizmalar ile bozunmaya uğrar. Yarılanma ömrü suyun pH ve sıcaklığına bağlıdır. Laboratuvar çalışmaları bozunma hızının suyun derinliği arttıkça azaldığını göstermiştir ki bu da yer altı sularında atrazin’in oldukça kararlı olduğunu gösterir (Miller 1996, Lund 1996).
    Birçok ülkede arazilerde uygulanmasından sonra yer altı suyunda 0,01-6 ìg/L seviyesinde atrazin bulunmuştur. Bazı ülkelerde içme suyunda yapılan araştırmalarda 0,01-5 ìg/L seviyesinde atrazin’e rastlanmıştır (Lund 1996).
    Atrazin insanlara ve diğer hayvanlara karşı toksiktir. Ağız ve deri yoluyla ve solunumla vücuda absorbe edilebilmektedir. Kobaylar için oral LD50 değeri 1869-3080 mg/kg vücut ağırlığı, solunum LC50 (1 saat) değeri > 0,71 mg/L havadır. Zehirlenme belirtileri karın ağrısı, kusma, gözde ve deride kaşınmadır (Miller 1996, Lund 1996, Worthing 1987)

    .
    1.4.2. 2,4-D (2,4-dichlorophenoxyacetic acid)

    2,4-D bütün dünyada tahıl arazilerinde, çimenliklerde ve meralarda geniş yapraklı zararlı otlarla mücadele için yaygın olarak kullanılan bir sistemik klorofenoksi herbisittir. Ticari olarak satılan bu herbisit alkali tuzları ve ester formülasyonundadır.
    2,4-D herbisit olarak kullanımının yanında atık ve üretimi sırasında kaza ile çevreye girmektedir. Çevreden biyo bozunma yoluyla uzaklaştırılmaktadır. 2,4-D’nin yarılanma ömrü suyun ve toprağın durumuna göre 6 günden 6 haftaya kadar değişebilmektedir.
    1971-1986 yılları arasında Kanada’da 805 işlenmiş ve ham su örneğinin 52’sinde yaklaşık olarak 29 ìg/L 2,4-D tespit edilmiştir. Hollanda’da yapılan bir çalışma da ise nehir suyundan alınan örnekte 0,3 ìg/L 2,4-D’ye rastlanmıştır.
    Codex Alimentarius Commission’a göre teorik maksimum günlük alınabilir miktar (MDI) 60 kg bir yetişkin için 0,3 ile 0,4 mg/gün arasındadır. İnsanlarda yüksek miktarda 2,4-D’ye maruz kalma sindirim sistemi üzerinde etkilidir. Belirtiler ise kusma, bulantı, ishal, spazm ve halsizliktir. Aynı zamanda böbrekler ve sinir sistemi üzerinde de etkileri vardır (Lund 1996, Miller 1996).

    1.4.3. Metribuzin

    Metribuzin hassas bitki türlerinde fotosentezi önleyen bir triazin herbisitidir. Geniş yapraklı yabani otların çimlik alanlarda, kuşkonmaz, pancar, soya, patates, sebze bahçelerinde ve nadasa bırakılmış arazilerde yok edilmesinde kullanılır (Worthing 1987).
    Metribuzin çevrede oldukça kalıcı bir bileşiktir. Yarılanma süresi iklim ve toprak tipine göre değişir. Toprakta yarılanma ömrü 30 ile 120 gün arasında olduğu rapor edilmiştir ama literatürde 60 gün ortalama olarak alınmaktadır. Yeraltı sularında bulunma olasılığı çözünürlüğünden dolayı oldukça yüksektir.
    Ohio’da yapılan çalışmalarda, nehirlerde ve kuyu sularında metribuzin’e rastlanmıştır. Metribuzin’in toprakta ve suda bozunması fotodegradasyon yoluyla değil daha çok mikrobiyal degradasyonla olmaktadır. Sudaki yarılanma ömrü 7 gündür.
    Metribuzin ağız yoluyla alındığında az zehir etkisi gösterir. Kobaylarda LD50 değerleri 2200-2345 mg/kg vücut ağırlığı arasında, farelerde 698-711 mg/kg vücut ağırlığı arasında ve domuzlarda 245 ile 274 mg/kg vücut ağırlığı arasında olduğu rapor edilmiştir. Solunum yoluyla alındığında oldukça fazla zehir etkisi göstermektedir. Metribuzinin kanserojenik etkisine rastlanmamıştır (Miller 1996, Worthing 1987).

    1.4.4. Bromasil

    Bromasil EPA tarafından genel kullanım amaçlı pestisit olarak sınıflandırılmıştır. Normal olarak kuru formdayken toksik değildir ama sıvı formdayken oldukça toksiktir. Bromasil tren yolları, fabrika arazileri, depo yerleri gibi ürün yetiştirilmeyen arazilerde süpürgeli zararlı bitkilerin kontrolü için kullanılır. Özellikle çok yıllık zararlı çimlerle mücadelede kullanımı yaygındır. Aynı zamanda narenciye ve ananas bahçelerinde de kullanılır. Kökler tarafından emilir ve fotosentezi önleyerek etkisini gösterir (Miller 1996, Worthing 1987).
    Bromasil toprağa çok az bağlanır ve adsorplanır. Suda çözünürdür ve toprakta kalıcılık süresi oldukça uzundur. Yarılanma ömrü 60 gündür fakat bazı durumlara bağlı olarak 8 aya kadar çıkabilmektedir. Bromasil topraktan kolayca yağmurla ve sulama ile yıkanarak yer altı sularına karışabilmektedir. Yıkanan miktarlar yağmur ve sulama suyu miktarlarına bağlıdır. Bromasil uçucu değildir ve güneş ışınıyla bozunmaz.
    Bromasil’in kobaylarda oral LD50 değeri 5200 mg/vücut ağırlığı, solunum LC50 değeri > 4,8 mg/vücut ağırlığıdır. Deriyi, gözü ve sindirim sistemini tahriş edici etkisi vardır. Kobaylar üzerinde yapılan laboratuvar çalışmalarında kanserojenik etkisi görülmüştür (Miller 1996, Worthing 1987).

    1.4.5. Aldikarb

    Aldikarb toprakta bulunan nematodları ve çeşitli ürünlerde bulunan insektleri ve mitleri kontrol için kullanılan sistemik bir karbamattır. Narenciye, üzüm, soya, pancar ve tütün yetiştiriciliğinde kullanılır (Lund 1996).
    Aldikarb mikroorganizmalar tarafından sulfoksit ve sulfona oksitlenir (Lightfoot 1987). Yarılanma ömrü birkaç gün ile 2 ay arasında değişir ve bozunma ürünleri toprakta hareketlidir. Aldikarb suda kolay çözünür ve yer altı sularında kalış süresi oldukça uzundur. Özellikle yer altı suyu asidik ise yarılanma ömrü birkaç haftadan birkaç yıla kadar uzayabilir (Lund 1996). Kanada’da yapılan bir çalışmada 1017 içme suyu kaynağının 111 tanesinde aldikarb’a rastlanmıştır. Amerika’da yapılan başka bir çalışmada ise kuyu sularında 10 ile 500 µg/L arasında aldikarb bulunduğu tespit edilmiştir (Lund 1996, Miller 1996).
    Aldikarb pestisitler içinde çok zehirli olanlardan bir tanesidir. 0,006’dan 0,25 mg/kg vücut ağırlığı’na kadar aldikarb içeren hıyarlar ve 0,0021 mg/kg vücut ağırlığı aldikarb içeren karpuzlar insanlarda zehirlenmeye yol açmıştır. İnsanlar için ADI (Acceptable Daily Intake) 0,005 mg/kg’dır. İnsanlardaki bu pestisitlerden oluşan zehirlenme belirtileri halsizlik, kusma, baş ağrısı, baş dönmesi, ishal, görmede zorluk, terleme, karın ağrısı ve mide bulantısıdır. Kobaylar üzerinde yapılan deneylerde aldikarb’ın kanserojenik ve mutajenik etkisine rastlanmamıştır (Lund 1996, Worthing 1987).

  2. #2
    karamanlı
    Guest

    Cevap: Herbisit Yabancı ot ilaçlarından bazılarının açıklamaları

    1.4.6. Bentazon

    Bentazon genel kullanım amaçlı fasulye, nohut, pirinç, mısır ve benzeri ürünler yetiştirilen arazilerde geniş yapraklı yabani otların mücadelesinde toprağa uygulanarak kullanılmaktadır. Topraktaki bozunma mekanizması tam olarak bilinmemektedir. Ultraviyole ışınıyla, bakterilerle ve mantarla etkileşime girdiğinde çabuk bozunur. Laboratuvar çalışmalarında toprağın türüne bağlı olarak yarılanma ömrünün 1,5 haftadan 15 haftaya kadar değiştiği belirlenmiştir. Bentazon toprak tarafından adsorbe edilmez ve bu yüzden yer altı sularında bulunma ihtimali yüksektir. Yapılan bir çalışmada bentazon kullanılan arazinin çevresindeki yeraltı suyunda 6 µg/L, yüzey suyunda ise 2 µg/L bentazon derişimi bulunduğu saptanmıştır. Bentazon ağız veya dermal yolla alındığında insanlara zarar vermektedir. Bentazon ile kobaylar üzerinde yapılan çalışmalarda kobaylarda doğum bozukluğuna rastlanmış, mutajenik ve kanserojenik etkiye rastlanmamıştır. Ama çin hamsteri ile yapılan bir çalışmada hamster yumurtalarında zayıf mutajenik etkiye rastlanmıştır. Kobaylarda oral LD50 değeri 1100 mg/kg vücut ağırlığı, dermal LD50 değeri > 2500 mg/kg vücut ağırlığıdır (Lund 1996, Miller 1996, Worthing 1987).
    1.4.7. Propanil

    Propanil tahıl, pirinç ve patates tarlalarında çeşitli çimli ve geniş yapraklı zararlı otların mücadelesinde kullanılır. Propanil asidik ve bazik ortamlarda 3,4-dikloroanilin ve propiyonik asite hidroliz olur. Bu pestisitin toprakta yarılanma ömrü 3-5 gündür. Suda çözünürdür ve toprağa adsorbe olması zayıftır. Mikrobiyal aktivite ile çabuk bozunur. Eğer propanil karbamatlar veya organofosfatlar ile karıştırılırsa zehirlilik derecesi artar. Dermal etkisi yoktur. Sulardaki canlılara karşı zehirleme etkisi büyüktür (Lund 1996, Miller 1996). Yapılan bir çalışmada hektarına 0,4-2,8 kg propanil uygulanan 16 pirinç arazisinden, uygulamadan 1-120 gün sonra alınan 162 su numunesinde 0,03 mg/L’den az propanil olduğu bulunmuştur. Propanil ile kobaylar üzerinde yapılan çalışmalarda propanilin kanserojen ve mutajen olmadığı sonucuna varılmıştır. LD50 değeri 0,5-5 g/kg vücut ağırlığıdır. Ağız yoluyla alındığında ağızda, gırtlakta ve midede yanmaya, kusmaya, baş ağrısına, mide bulantısına, baş dönmesine ve öksürüğe yol açar (Lund 1996).

    1.4.8. Diuron
    Diuron ürün yetiştirilmeyen, nadasa bırakılmış, meyve, pamuk, şeker kamışı ve buğday yetiştirilen arazilerde çok yıllık geniş yapraklı, çimli zararlı otların mücadelesinde kullanılır. Fotosentezi önleyerek bitkiler üzerinde etkili olur (Lund 1996, Worthing 1987). Yüksek miktarlarda kullanılırsa toprakta 1-2 yıl fitotoksik etkisi devam edebilir. Düşük miktarlarda kullanılsa bile bu herbisite karşı hassas ürünlerin ekimi için en az 6 ay beklenmelidir. Sudaki çözünürlüğü düşük olduğu için toprağa yavaş yavaş geçer ve uzun süre toprağın üst tabakalarında kalır. Diuronun toprakta kalıcılık süresi uzundur. Nötral sularda oldukça kararlıdır, yarılanma ömrü 1 ay ile 1 yıl arasındadır. Sularda mikroorganizmalar tarafından bozunur. Kobaylarda yapılan deneylerde diuronun kanserojen mutajen etki yapmadığı saptanmıştır. Yüksek miktarlarda diurona maruz bırakılan kobaylarda büyüme yavaşlamıştır (Miller 1996). Kobaylarda oral LD50 değeri 3400 mg/kg vücut ağırlığı, dermal LD50 değeri > 2000 mg/kg vücut ağırlığıdır (Worthing 1987, Miller 1996).

    1.4.9. Dinoseb
    Dinoseb’in kullanımı 1986 yılında Amerika’da yasaklanmıştır. Bunun nedeni de dinoseb’e maruz kalan kişilerde doğum bozukluğu ve sağlık problemlerine rastlanmasıdır. Dinoseb oldukça zehirli bir fenolik herbisittir. Soya fasulyesi, sebze, meyve ve fındık tarlalarında çimli, geniş yapraklı zararlı otların mücadelesinde kullanılır. Aynı zamanda üzümlerde insektisit, tohumlu ürünlerin kurutulmasında kurutucu ajan olarak da kullanılır. Ağız ve solunum yoluyla alımlarda çok zehirlidir. Kuşlara ve balıklara karşı da zehirlilik derecesi oldukça yüksektir. Sularda ve toprakta kalıcılık süresi toprağın türüne göre 5 ile 31 gün arasında değişir. Fotodegredasyon ve mikrobiyolojik olarak bozunur. Ontario’da yapılan bir çalışmada 10 yıllık bir süre içerinde Ontario kuyularındaki 3 kalıcı kirleticiden bir tanesinin dinoseb olduğu saptanmıştır. Kuyulardaki dinoseb derişiminin 0.05-5000 µg/L arasında olduğu belirlenmiştir. Bu herbisitten suyun arındırılmasının oldukça güç olduğu kabul edilir. Bitkilerde ATP sentezini bloke ederek etkili olur. Vücutta depo edildiği bulgusuna rastlanmamıştır (Lund 1996, Miller 1996). Kobaylarda oral LD50 değeri 58 mg/kg vücut ağırlığıdır (Worthing 1987).

    1.4.10. Terbütrin
    Terbütrin herbisit olmasının yanında bir triazin bileşiğidir. Uygulandığında yapraklar ve kökler tarafından emilerek bitkilerde fotosentezi önleyici ajan olarak davranır. Buğday, arpa, şekerkamışı, pirinç, günebakan, fasulye, nohut, pamuk, yer fıstığı, bezelye, mısır ve patates tarlalarında çimli ve tek yıllık geniş yapraklı zararlı otların mücadelesinde kullanılır. Aynı zamanda sularda bulunan yosun ve kurtçukların mücadelesi için balık havuzlarında kullanılır. Az zehirlidir, sinir sistemi üzerinde etkisi vardır. Terbütrin organik ve killi topraklara kolayca adsorbe olur, toprakta kalıcılık süresi uzundur. Yarılanma ömrü 14-28 gündür ama 10 haftaya kadar aktivitesini kaybetmez. Sudaki yarılanma ömrü 180-200 gündür. Degredasyon ürünü olan hidroksi terbütrin yeraltı sularında kirletici olarak daha yoğun bulunmaktadır. Yüksek sıcaklıkta ve bazik veya asidik ortamlarda su ile hidroliz olur. Dinoseb EPA tarafından potansiyel kanserojen olarak tanımlanmıştır. Mutajen etkisine rastlanmamıştır. Kobaylar için LD50 değeri 2450-2500 mg/kg vücut ağırlığı, LC50 değeri (4 saat) > 8 mg/kg vücut ağırlığıdır (Miller 1996).

    1.4.11. Ametrin

    Ametrin genel kullanımlı, kullanılması kısıtlanmamış bir herbisittir. Narenciye bahçelerinde, patates, şeker kamışı, muz, kahve, kakao, çay, mısır tarlalarında yıllık ve geniş yapraklı zararlı otların mücadelesinde kullanılır. Fazla zehirli değildir. Fotosentezi ve enzimatik reaksiyonları önleyerek etkili olur. İnsanlara karşı az zehirlidir. Ametrin’in toprakta kalıcılık süresi toprağın yapısına ve iklime bağlı olarak 70 gün ile 250 gün arasında değişir. Balıklara karşı çok zehirli kuşlara karşı az zehirlidir. Mikrobiyolojik bozunmaya uğrar. Amerika’da yapılan bir çalışmada yüzey sularında 0,1 μg/L, yeraltı sularında 450 μg/L ametrin’e rastlanmıştır. Ametrin'in mutajen olmadığı deneysel olarak kanıtlanmış fakat kanserojen etkiye sahip olup olmadığına dair yeterli bilgi henüz toplanamamıştır. İnsanda ametrin’den kaynaklanan zehirlenme belirtileri bulantı, kusma, halsizlik ve ishaldir. Deri ile temas ederse ciltte, solunursa soluk borunda tahriş oluşturur. Kobaylar için oral LD50 değeri 1110 mg/kg vücut ağırlığı, dermal LD50 değeri > 3100 mg/kg vücut ağırlığıdır (Miller 1996, Worthing 1987).

Bu Konu İçin Etiketler

Yetkileriniz

  • Konu açma yetkiniz yok.
  • Cevap yazma yetkiniz yok.
  • Eklenti yükleme yetkiniz yok.
  • Mesajınızı değiştirme yetkiniz yok.
  •