PH'nın Besin Maddelerine Etkisi : Kabili mübadele Ca ve Mg yıkama ile kaybolunca toprağın asitliği tedricen çoğalır. Bunun sonucu olarak yağışlı bölgelerde, toprağın pH'sı ile bu iki elementin kabili mübadele şekilleri arasında sıkı bir münasebet vardır. Bu genel münasebet kurak bölgelerde de caridir. Ancak fazla miktarda sodyum adsorbe edilmişse o zaman durum değişir.
Toprak reaksiyonu ile Al, Fe ve Mn'nin faal olma durumu arasında ki münasebet şöyledir: Toprak pH' sı düşük olunca bu üç element oldukça fazla miktarda münhal hale geçerek bazı bitkiler için son derece zehirli olurlar. Diğer taraftan pH'nın nötr veya biraz yukarı duruma geçmesi bazı bitkilerin mn ve Fe eksikliğinden zarar görmelerine de yol açabilir. Bu hal yüksek asit reaksiyonlu kumlu toprakların fazla kireçlenme ile nötr ve kalevi bir reaksiyona yükseltilmesi halinde bilhassa görülür. Toprakta mn ve Fe eksikliği pek yaygın değildir. PH 6-7 arasında tutulursa Al, mn, Fe zehirlenmesi önlenir. Cu ve Zn, Ph'nın yükselmesiyle elverişliliği azalır. Fazla kireç BOR'un bitkiler tarafından alınmasını engeller. PH'nın fosfor etkisi : Toprak asitliği arttıkça; Al, Fe ve mn aktif hale geçer ve fosforun elverişliliği azalır. PH 5' in altına düşerse yada pH' nın 7,5- 8,5 olması halinde bitkilerin ve mikroorganizmanın fosfordan istifadesi azalır.